امام صادق علیه السّلام فرمودند:
من دمعت عينه فينا دمعة لدم سفك لنا او حق لنا نقصناه او عرض انتهك لنا او لأحد من شيعتنا بوأه الله تعالى بها فى الجنة حقبا؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
اللهم...و ارحم تلک الأعین التى جرت دموعها رحمة لنا و ارحم تلک القلوب التى جزعت و احترقت لنا و ارحم الصرخة التى کانت لنا؛

امام صادق (علیه السّلام) به «مسمع» که از سوگواران و گریه کنندگان بر عزاى حسینى بود، فرمودند:
...رحم الله دمعتک، اما انک من الذین یعدون من اهل الجزع لنا و الذین یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا، اما انک سترى عند موتک حضور آبائى لک...؛

امام صادق علیه السّلام از فضیل پرسید: آیا دور هم مى نشینید و حدیث و سخن مى گویید؟ گفت: آرى، حضرت فرمودند:
ان تلک المجالس احبها فأحیوا امرنا، فرحم الله من احیى امرنا؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
لما مات ابراهيم بن رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) حملت عين رسول الله بالدموع ثم قال النبى (صلی الله علیه و آله و سلم): تدمع العين و يحزن القلب و لا نقول ما يسخط الرب و انا بك يا ابراهيم لمحزونون؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
ما من احد قال فى الحسين شعرا فبكى و ابكى به الا اوجب الله له الجنة و غفر له؛

ابوهارون مكفوف مى گويد: خدمت امام صادق علیه السّلام رسيدم. امام به من فرمودند:
انشدنى، فأنشدته فقال: لا، كما تنشدون و كما ترثيه عند قبره... ؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
قال لى ابى: يا جعفر! اوقف لى من منالى كذا و كذا النوادب تندبنى عشر سنين بمنى ايام منى؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
نيح على الحسين بن على سنة فى كل يوم و ليلة و ثلاث سنين من اليوم الذى اصيب فيه؛

امام صادق علیه السّلام فرمودند: