نوموفوبیا ؛ اختلال هراس جدایی از تلفن همراه

با عجله به خانه برگشت، موبایلش را جا گذاشته بود. ضربان قلبش بالا رفته بود. احساس می کرد از همه طرف صدای زنگ موبایل می آید. به شدت نفس می کشید. همه جا را زیر و رو کرد، خبری از موبایل نبود. دنیا دور سرش می چرخید. صدای ویبره موبایل تمام خانه را پر کرده بود؛ احساس می کرد قلبش همین الان از جا کنده می شود. صدای موبایل در سرش زنگ می زد، بدنش به شدت می لرزید. نشست و سرش را محم میان دستانش گرفت، داشت خفه می شد. احساس می کرد که چند قدمی بیشتر تا مرگ فاصله ندارد...
Sunday, February 18, 2018
الوقت المقدر للدراسة:
مؤلف: سیدروح الله حسین پور
موارد بیشتر برای شما
نوموفوبیا ؛ اختلال هراس جدایی از تلفن همراه
 استفاده بیش از حد از تلفن همراه شما را در معرض بیماری نوموفوبیا قرار می دهد.
 
با عجله به خانه برگشت، موبایلش را جا گذاشته بود. ضربان قلبش بالا رفته بود. احساس می کرد از همه طرف صدای زنگ موبایل می آید. به شدت نفس می کشید. همه جا را زیر و رو کرد، خبری از موبایل نبود. دنیا دور سرش می چرخید. صدای ویبره موبایل تمام خانه را پر کرده بود؛ احساس می کرد قلبش همین الان از جا کنده می شود. صدای موبایل در سرش زنگ می زد، بدنش به شدت می لرزید. نشست و سرش را محم میان دستانش گرفت، داشت خفه می شد. احساس می کرد که چند قدمی بیشتر تا مرگ فاصله ندارد...

تعداد کلمات: 828 کلمه / تخمین زمان مطالعه 4 دقیقه

هراس از جدایی موبایل

نوموفوبیا چیست؟

نوموفوبیا یا اختلال «هراس جدایی از تلفن همراه» یک پدیده شایع در عصر مدرن است و میلیون‌ها انسان حتی بدون آنکه خود بدانند به نوموفوبیا مبتلا هستند. نخستین بار روان شناسان انگلیسی اصطلاح نوموفوبیا را در یک پژوهش علمی مطرح کردند و مدعی شدند که بسیار از افراد که به موبایلشان وابسته می شوند یا مدت زیادی را به این وسیله اختصاص می دهند، همیشه نوعی هراس یا اضطراب از دست دادن و گم شدن گوشی و تمام شدن شارژ باطری آن را دارند و علت این اضطراب را به قطع شدت ارتباط با اطرافیان و مسائل کاری ربط می دهند. همچنین این پژوهش نشان داد که اضطراب افرادی که موبایل خودشان را جا گذاشته اند، بیشتر و غیرطبیعی تر از دلیلی است که آن ها مطرح می کنند. به علاوه میزان هورمون‌هایی که در جریان این استرس در آنها ایجاد می‌شد، چیزی نزدیک به فوبیا یا هراس از دندانپزشکی یا ترس و اضطراب روز ازدواج بود. نوموفوبیا در واقع اصطلاحی است که آن را ترس از، از دست دادن تلفن‌همراه معنی می‌کنند، اما منظور از تلفن همراه وسیله‌ای برای حرف زدن نیست، بلکه ابزاری برای دیده شدن و دیدن است. منظور، نگرانی از قطع آنتن، قطع اینترنت، تمام شدن شارژ و قطع ارتباط با شبکه‌های اجتماعی و اینترنت است که نوعی اختلال روانی ایجاد می‌کند. این افراد دائم تلفن‌همراهشان را بررسی می‌کنند و اگر تلفن‌همراه یا حتی اینترنت نداشته باشند، کار یا روابط خود را فدا می‌کنند تا خود را به مکان یا شرایطی برسانند که بتوانند به شبکه‌های اجتماعی یا ایمیل یا پیامک‌‌های خود دسترسی پیدا کنند. بسیاری از افراد نوعی وابستگی عاطفی به تلفن همراه خود و نرم افزار‌های نصب شده بر روی آن به ویژه شبکه‌های اجتماعی دارند و دوری از این وسیله سبب کاهش اعتماد به نفس، ترس و اختلال هراس  در برخی از کاربران می شود. بیماری‌های روانی مربوط به موبایل فقط نوموفوبیا نیست. از مدت‌ها قبل و فقط کمی بعد از گسترده‌ترشدن گوشی‌های دارای لرزه، یک توهم دیگر هم به انواع توهمات موجود در دنیا اضافه شد: «توهم احساس لرزش ویبره موبایل». علاوه بر این توهم، توهم شنیدن صدای زنگ موبایل هم از وسواس‌های ذهنی بود که با اختراع تلفن‌های همراه ایجاد شد.
 

فرد مبتلا به نوموفوبیا چه علائمی دارد؟

در اثر حمله پنیک در این بیماری فرد دارای علائمی چون بالا رفتن ضربان قلب، احساس لرز و خفگی، سرگیجه، تعریق شدید، عرق سرد، تنفس کوتاه و تنگی نفس، احساس تهوع، درد در ناحیه قفسه سینه، احساس نزدیکی به مرگ، لرزش اندام ها، کرختی و یا بی حسی در دست و پا می‌شود. از سوی دیگر نوموفوبیا، در بین کسانی که زمینه بیماری‌های وسواسی را دارند شیوع بیشتری دارد. به دیگر سخن اعتیاد به تلفن همراه در برخی افراد سبب وسواس فکری شده و آن‌ها تمام مدت به تلفن همراه خود فکر می‌کنند
 

درمان نوموفوبیا چگونه است؟

روش اصلی درمان این فوبیا مانند بیشتر فوبیاهای دیگر، روش حساسیت‌زدایی یا مواجهه است. ابتدا به فرد گفته می‌شود به این فکر کند که گوشی تلفنش را گم کرده است و سعی کند در ذهن خودش با این مساله کنار بیاید. به‌تدریج به فرد گفته می‌شود که واقعا این تصور را عملی کند و گوشی تلفنش را برای مدتی از خود دور کند. به تدریج و با خاموش‌کردن گوشی برای مدت طولانی و زندگی‌کردن بدون موبایل به‌مدت چند هفته فرد می‌تواند از شدت این بیماری هراس کم کند. اگرچه در چند روز اول ممکن است کمی برای فرد این حالت سخت باشد؛ اما بعد از مدتی فقط نداشتن گوشی همراه و همان اعتیاد فرد به موبایل ممکن است باعث مشکل برای او شود؛ اما اضطراب، هراس و نگرانی ای که تا قبل از آن و با داشتن موبایل ناگهان برای فرد به‌وجود می‌آمد از بین می‌رود. برای کسانی هم که حاضر نیستند گوشی خود را از دست بدهند یا بدون موبایل زندگی کنند، توصیه می‌شود، به‌طور منظم چند ساعت از روز گوشی‌شان را خاموش کنند و به‌هیچ‌وجه شب به همراه گوشی تلفن به خواب نروند. به این افراد توصیه می‌شود که برای ارتباط با اطرافیانشان از روش‌های دیگر هم در کنار موبایل استفاده کنند، تا میزان استرس‌شان از گم‌کردن موبایل و از دست دادن ارتباط‌شان با دیگران کم شود.
 
منابع :
www.behpu.com
www.yjc.ir
www.persianv.com
www.tebyan.net
 

بیشتر بخوانید :
راه جلوگیری از اعتیاد به موبایل
نشانه‌های اعتیاد به گوشی‌های هوشمند



نظرات کاربران
ارسل تعليقاتك
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.