الپانی پنی

هو عبد الرحمن الهندی  ، الپانی پتی  ، المشتهر فی شعره بتحسین  .من ادباء وشعراء الهند المعروفین  ، وکان قاضیاً  ، حافظا للقرآن الکریم  ، وله (دیوان شعر)  .کان یسکن مدینة شاه جهان آباد الهندیة  ، وبها نشأ وتعلَّم  .توفی سنة 1294 هـ  .

من شعره  :

مزاج دهر جنان گرم شد به کینه ما***که سوخت باده زگرمى در آبگینه ما

زخشکى ره صحرا به تشنگى مردیم***بموج ریگ روان غرق شد سفینه ما

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 1 ص168  ، ریحانة الأدب (فارسی) ج 1 ص329  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص111  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) ج 14 ص423  .