هو أمان الله بیگ الشیرازی ، الزنگنه ، المتلقّب فی شعره بنظیر .من مشاهیر شعراء شیراز فی القرن الثالث عشر الهجری .کان یعتاش على الکتابة ، وله (دیوان شعر) .توفی سنة 1226هـ .
من شعره :
مگر آن سرو چمان سوى چمن میآید***کز چمن رائحه مشک ختن میآید
شوخ عاشق کش من اینهمه بى باک مباشد***که هنوز از لب تو بوى لبن میآید
وله أیضاً :
فتادم در قفاى طفل شوخى آن قدر کآخر***شدم دیوانه وطفلان فتادند از قفاى من
وله أیضاً :
من کجا لایق آن دست وکمان بودم لیک***بر من این تیر تو نشناخته انداخته اى
وله أیضاً :
برون نمیرود ار حرفى از میانه ما***چنانکه غیر نداند بیا بخانه ما
المراجع :
الذریة ج9 قسم 4 ص1212 ، دانشمندان وسخن سرایان فارس (فارسی) 4/690 ، ریحانة الأدب (فارسی) 6/216 ، مجمع الفصحاء (فارسی) 6/1089 لعنت نامه دهخدا (فارسی) 48/614 ، فرهنگ سخنوران (فارسی) 611 .
