جعفر

هو السیّد جعفر  ، وقیل محمّد جعفر الموسوی  ، الاصفهانی  ، المعروف فی شعره بغیرت  .شاعر اصفهانی معروف  ، له (دیوان شعر)  .توفی سنة 1215هـ  .

من شعره :

افسوس که تا بوى گلى بود به گلشن***صیاد نیاویخت زگلبن قفس ما

غمگین زگردش فلک پرده درینم***جور بتان پرده نشین میکشد مرا

وله أیضاً :

با صد هزار خون جگر آب میخورم***کین کوزه ها بود زگل دوستان ما

بیرون نمى کنیم سر از رخنه قفس***باشد یکى همیشه بهار وخزان ما

دل میرود به جانبى وجان به جانبى***از هم گسسته مى گذرد کاروان ما

وله أیضاً :

گلبنى تا بگلستان وگلى بر شاخ است***کاش صیاد مرا از قفس آزاد کند

المراجع :

الذریعة ج9 قسم 3 ص797  ، ریحانة الأدب (فارسی) 4/260  ، روز روشن (فارسی) ص591  ، مجمع الفصحا (فارسی) ج2 قسم 2 ص776  ، فرهنگ شاعران زبان پارسى (فارسی) ص417  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 36/413  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص424  ، فرهنگ معین (فارسی) 6/1284  .