هو جمیل البخاری ، الهندی ، المعروف فی شعره بسوزی .رغم أنّ شعره باللغة الفارسیة لکنّه یعد من شعراء الهند ، وله (دیوان شعر) .کان أصله من بخارى ، ولد فی الهند ونشأ بها ، وتوفی سنة 1102هـ .
من شعره :
لذت دیوانگى فرزانه کى داند که چیست***رمز یار آشنا بیگانه کى داند که چیست
از زبان صورت نبندد راز احوال درون***حل عقد موى معنى شانه کى داند که چیست
المراجع :
الذریعة ج9 قسم 2 ص476 ، ریحانة الأدب (فارسی) 3/95 ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص280 .