حسین

هو السید حسین الطباطبائی  ، الجوشقانی  ، المشتهر فی شعره بنیاز  ، وقیل نیازی  .من ادباء ایران فی القرن الثالث عشر الهجری  ، وکان شاعراً  ، خطَّاطا  ، حسن الخط  .عاصر السلطان فتح علی شاه القاجاری المتوفى سنة 1250 هـ  .

له (دیوان شعر)  ، ومن شعره  :

جز ار روزى آنکه زنى تیغ دیگرش***مطلب زدست وپا زدن بسمل تو نیست

وله أیضاً  :

دل پریشان نجم طره او شد آرى***در چنین تیره شبى جان پریشانى بود

وله أیضاً  :

شانه کمتر زن که ترسم تار زلفت بگسلد***تار زلف توست اما رشته جان من است

وله أیضاً  :

نیست معلوم که دلها زغم او چون شد***اینقدر هست که پرخون شده دانائى چند

وله أیضاً  :

بیقدریم نگر که بهیچ خرید ومن***شرمنده ام هنوز خریدار خویش را

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 4 ص1239  ، ریحانة الأدب (فارسی) 6/273  ، مجمع الفصحا (فارسی) 6/1035  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 48/977  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص622  ، فرهنگ شاعران زبان پارسى (فارسی) ص582  .