حسین

هو حسین  ، وقیل محمد حسین بن قرابیگ التبریزی  ، العثمانی  ، المشتهر فی شعره بصبور  .من شعراء وکتاب العصر العثمانی  ، وکان من مشاهیر خطاطی عصره  ، وله نظم بالفارسیة والترکیة  .أصله من تبریز  ، رحل إلى ترکیة لاستنساخ الکتب  ، وله (دیوان شعر)  .

توفی سنة 1269 هـ  .

من شعره الفارسی  :

زودرو چون آرزور هوا رچون طبع سلیم***نیک پى چون بخت مقبل چون سعادت خوش عنان

جنبش او بر قوایم چون فلک برچار طبع***گردش اورا لوازم سبق سرعت بر زمان

بر قضا أفشرده پى همچون دعای مستجاب***بر قدر آورده ره همچون قضاى ناگهان

چون طمع خار اشکاف وچون هنر برچیده ناف***چون أمل فربه سرین وچون هوس لاغرمیان

بسکه میخیزد سبک در پویه چون شخص خیال***نه رکاب أز پاى راکب رنجه نه دست از عنان

ومن شعره الترکی  :

آل شانه دستکه صنما طاره تللرک***کو کلم کبى داغیت ینه رخسارة تللرون

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 2 ص596  ، ریحانة الأدب (فارسی) 3/415  ، دانشمندان آذربایجان (فارسی) ص227  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 32/138  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص332  .