حیرانی

هو حیرانی القمی  ، الکاشانی  ، المشتهر فی شعره بحیرانی  .ادیب  ، شاعر ایرانی  ، وکان حافظاً لکثیر من الأشعار  .کان قمی الأصل  ، سکن کاشان  ، فأحب غلاماً  ، فحکم علیه قاضی کاشان بطرده منها  ، فهجا القاضی بقصیدة وخرج إلى همدان  .

نادم السلطان یعقوب آق قوینلو  .

له (دیوان شعر)  ، وله أربع مثنویات هی  : (بهرام وناهید)  ، و(مناظرة سیخ ومرغ)  ، و(مناظرة شمع وپروانه) و(مناظرة اسمان وزمین)  .

ومن شعره  :

دوش آتشى که برسر کویش بلند بود***آتش نبود آه من مستمند بود

توفی بهمدان سنة 903 هـ  .

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 1 ص274  ، ریحانة الأدب (فارسی) 2/95 و96  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص177 و178  .