هو الشیخ الرباعی المشهدی .من مشاهیر صوفیة ایران ، وکان شاعراً مشهوراً بالرباعیات .کان من أهل مشهد بخراسان ، وکان معاصراً للصادقی صاحب کتاب مجمع الخواص .رحل الى الهند وسکنها أیام أکبر شاه سلطان الهند المتوفى 1014 هـ ، وحظی لدیه .
له (دیوان شعر) ، ومن شعره :
در دل غم یار ویار در دل ما را***غم در دل وغمگسار در دل ما را
ما چهره ازو بخون دل کرده نگار***وین طرفه که آن نگار در دل ما را
وله أیضاً :
از گل طبقى نهاده کاین روى منست***وز مشک خطى کشیده کاین موى منست
صد نافه به باد داده کاین بوى منست***آتش بجهان در زده کاین خوى منست
وله أیضاً :
اى گل دلم از تو گر ندیدیم غم باش***محروم زوصل غیر وگو محرم باش
مرهم نه داغ دل بى دردان شو***گو داغ دل من از پى مرهم باش
المراجع :
الذریعة ج9 قسم 2 ص354 . مطلع الشمس (فارسی) ج2 ص724 . ریحانة الأدب (فارسی) ج2 ص300 . لغت نامه دهخدا (فارسی) ج25 ص248 .