هو رحیم ، وقیل أبو الحسن بن ابراهیم قلی الجندقی ، المشتهر فی شعره بیغما ومجنون .من کبار ادباء وشعراء ایران فی العصر القاجاری .ولد فی خور من توابع جندق 1196 هـ فی عائلة فقیرة ، وقد کان یرعى الغنم فی صباه .
تولى رعایته وتربیته الأمیر اسماعیل خان العامری والی جندق ، واتخذه ولداً له ، فأصبح کاتبه الخاص ، وقال الشعر .
تقرب من بلاط السلطان محمد شاه القاجار وحظی لدیه .
له من الکتب : (ترجیعات) ، و(رباعیات) ، و(شکوک الدلیل) ، و(خلاصة الافتضاح) وکلها بالفارسیة .
من شعره :
سینه ام مجمر وعشق آتش ودل چون عود است***این نفس نیست که بر من کشم از دل دود است
دل ندانم زخدنگ که به خون خفت ولى***این قدر هست که مژگان تو خون آلود است
خلق وبازار جهان کش همه سود است زیان***من وسوداى محبت که زیانش سود است
توفی فی خور فی شهر ربیع الثانی 1276 هـ ، وقیل 1277 هـ .
المراجع :
الذریعة ج9 قسم4 ص1313 وص1314 . هزار سال شعر فارسی (فارسی) ص370 - ص382 . تذکره دلگشا (فارسی) ص343 وص344 . گنج سخن (فارسی) ص757 - ص759 . ریحانة الأدب (فارسی) ج6 ص399 وص400 . تذکره أختر (فارسی) ص245 - ص248 . لغت نامه دهخدا (فارسی) ج50 ص213 . روز روشن (فارسی) ص945 وص946 . فرهنگ سخنوران (فارسی) ص658 . فرهنگ شاعران زبان پارسى (فارسی) ص628 وص629 . فرهنگ معین (فارسی) ج6 ص2337 . مشاهیر جهان (فارسی) ص322 .