زیب النساء

هی زیب النساء بنت عالمگیر الهندی  ، المشتهرة فی شعرها بمخفی  .أدیبة  ، شاعرة  ، کاتبة  ، حسنة الخط  ، حافظة للقرآن الکریم  ، عارفة باللغتین العربیة والفارسیة  .کان أبوها ملک الهند  ، ولدت فی الهند 1047 هـ  ، وقیل 1048 هـ  .

لها (دیوان شعر)  ، ولها (زیب المنشئات)  .

توفیت فی الهند 1113 هـ  ، ودفنت فی دلهی  .

من شعرها  :

بشکند دستى که در خم در گردن یارى نشد***کور به چشمى که لذت گیر دلدارى نشد

صد بهار آخر شد وهر گل بفرقى جاگرفت***غنچه باغ دل ما ریب دستارى نشد

سالها خون جگر در ناف آهو شد گره***مشک شد اما چه شد خال رخ یارى نشد

ولها أیضاً  :

پنهان زاهل قافله در سینه جرس***دارم هزار ناله گره در گلوى خویش

گشتم چنان ضعیف که من بعد بایدم***مخفى بزیر جامه کنم جوستجوى خویش

ولها أیضاً  :

عشق اگر آید برد هوش دل فرزانه را***دزد دانا مى کشد اول چراغ خانه را

آنچه ما کردیم با خود هیچ نابینا نکرد***در میان خانه گم کردیم صاحب خانه را

المراجع  :

الذریعة ج9 قسم3 ص1019 وص1020  . شاهان شاعر (فارسی) ص310 - ص315  . فرهنگ شاعران زبان پارسى (فارسی) ص510 وص511  . لغت نامه دهخدا (فارسی) ج27 ص600  . فرهنگ سخنوران (فارسی) ص529  . فرهنگ معین (فارسی) ج5 ص662  .