هو سعد الدین الخوافی ، الخراسانی ، المشتهر فی شعره برهائی .من ادباء وشعراء ایران ، ومن احفاد الشیخ زین الدین الخوافی .کان من أهل قصبة خواف بخراسان ، رحل إلى الهند ، وتقرب من بلاط ملکها اکبر شاه وحظی لدیه .له (پنج گنج) ، و(دیوان شعر) .
توفی سنة 980 هـ .
من شعره :
نیست در عشق تو چون من درد پرورد دگر***اینکه درد مرا نمیدانى بود درد دگر
وله أیضاً :
جفا همین نه از آن شوخ بیوفا دیدم***زهر که چشم وفا داشتم جفا دیدم
تو آى رفیق درد دلم نه آگاه***که من از آن بت نه آشنا چها دیدم
المراجع :
الذریعة ج9 قسم2 ص394 ، ریحانة الأدب (فارسی) ج2 ص345 وص346 ، روز روشن (فارسی) ص321 وفیه اسمه : سعید الدین الهروی ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص239 .