شهیدی

هو شهیدی  ، وقیل بابا شهیدی القمی  ، الهندی  ، الملقب بملک الشعراء  .ادیب  ، شاعر  ، له (دیوان شعر)  .کان الشاعر الخاص للسلطان یعقوب  ، ولقبه بملک الشعراء  ، وبعد موت السلطلان المذکور رحل الى خراسان واقام بها  ، وزار هراة  ، وفی عهد السلطان اسماعیل الصفوی هاجر الى الهند واستوطنها  ، ولم یزل بها حتى توفی بمدینة گجرات سنة 935 هـ  ، عن عمر ناهز المائة  .

من شعره  :

میخلد در دل مرا خارى از آن گل چون کنم***خار خار دل نه خار پاست تا بیرون کنم

ذره اى از مهر بانى چون بگنجد در دلش***من که یکسر مهر گشتم در دلش جاچون کنم

من شهیدی را بخون آغشته ام از تیغ عشق***نیستم رعنا که بر تن جامه را گلگون کنم

وله أیضاً  :

بگشت گلشنم از دل چـو لاله داغ نرفت***که داغ لا له عذار ان بگشت باغ نرفت

هزار بوى ریاحین بمن رسید وگذشت***بغیر بوى تو کان هرگز از دماغ نرفت

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 2 ص562  ، ریحانة الأدب (فارسی) 3/290  ، هفت اقلیم (فارسی) 2/502 ـ 504  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 31/133  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص314  ، مجمع الفصحا (فارسی) ج 2 قسم 1 ص43 و44  ، تاریخ حبیب السیر (فارسی) 4/611  .