صبوحی

هو صبوحی الجغتائی  ، البدخشانی  ، الهروی  ، المشتهر فی شعره بصبوحی  .أدیب  ، شاعر  ، درس فی بخارى  ، وکان مدمناً على شرب الخمر  .رحل الى الهند واستوطنها أیام السلطان اکبر شاه سلطان الهند  ، واختص به وحظی لدیه  .

توفی سنة 973 هـ  ، وقیل سنة 972 هـ  .

له (دیوان شعر)  ، ومن شعره  :

خیالت در نظر اورده میگویم وصال است این***وصالت راتمنا میکنم اما خیال است این

وله أیضاً  :

چنان از ناله شب دل تنگسازم پاسبا نشرا***که بر خیزد رود با من گذارد استا نشرا

زیر لب دشنام اى نامهر بان دادى مرا***کشته بودى از تغافل باز جاند ادى مرا

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 2 ص594 و595  ، روز روشن (فارسی) ص470 وص471 وفیه اسمه  : ملا حسین، ریحانة الأدب (فارسی) ج3 ص414  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 32/137  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص331  ، فرهنگ معین (فارسی) 5/981  .