هو السید نظام الدین عبد الباقی الیزدی ، من أحفاد الشاه نعمة الله ولی الکرمانی ، المشتهر فی شعره بباقی .من مشاهیر علماء وشعراء ایران فی القرن العاشر الهجری .کان وکیل السلطنة للشاه اسماعیل الصفوی ، ومن المقربین والمحظوظین لدیه .
استشهد فی واقعة چالدیران التی حدثت بین الحکومة الایرانیة فی عهد الشاه اسماعیل الصفوی وبین الحکومة العثمانیة أیام السلطان سلیم العثمانی فی شهر رجب سنة 921 هـ ، وقیل سنة 920 هـ .
له (دیوان شعر) ومن شعره :
تاپر یشان نشود کار بسامان نشود***شرط دور است که تا این نشود آن نشود
وله أیضاً :
ساقى مطلب جانب میخانه ام امروز***کز خون جگر پرشده پیمانه ام امروز
مسکن شده کوچه ملامت مارا***ره نیست به وادى سلامت مارا
دوریشانیم وترک عالم کرده***این است طریق تا قیامت مار
وله أیضاً :
نتوان صریح باتو غم خویش گفت وتو***طفلى هنوز وفهم کنایت نمى کنى
المراجع :
الذریعة ج 9 قسم 2 ص682 ، ریاض العلماء 3/59 ، ریحانة الأدب (فارسی) 1/223 ، هفت اقلیم (فارسی) 1/152 و153 ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص77 و78 ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 34/48 و49 ، طبقات أعلام الشیعة ج 4 (القرن العاشر) ص117 و118 .
