رحیمی

هو عبد الرحیم خان  ، وقیل محمد رحیم خان بن بیرام علی خان  ، وقیل بهرام خان  ، وقیل محمد بیرام خان بن سیف خان بن علی بیگ بن یار علی بهارلو الترکمانی  ، الهندی  ، المشهور بخان خانان  ، المشتهر فی شعره برحیمی  .أدیب  ، شاعر  ، کاتب  ، وکان من أعاظم امراء الهند  .

کان ینظم الشعر بالعربیة والفارسیة والترکیة والهندیة  .

کان ترکمانیاً رحل إلى الهند واقام بها  ، وعظم شأنه بها  .

توفی سنة 1036هـ  ، وقیل سنة 1035 هـ  .

له (دیوان شعر)  ، ومن شعره  :

جه حالتست ندانم جمال سلمى را***که بیش دیدنش افزون کند تمنى را

رسید ومضطر بم کرد وآنقدر ننشست***که آشناى دل خودکنم تسلى را

وله أیضاً  :

شما رشوق ندانسته ام که تا چندست***جز این قدر که دلم باز آرزو مند است

أداى حق محبت رعایت است زدوست***وگرنه خاطر عاشق بهیچ خر سند است

ته زلف دانم ونه خال آنقدر دانم***که پاى تابسرم هر چه هست در بند است

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 2 ص357  ، هفت اقلیم (فارسی) 3/440  ، تذکرة نصر ابادی (فارسی) ص55 و56  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 25/320  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص225  ، مجمع الفصحا (فارسی) 1/56  .