معیارهای قرآنی برای اعتراضات مردمی (۳): عدم تکیه بر ظالمان

«فَاستَقِم کَما أُمِرتَ وَمَن تابَ مَعَکَ وَلا تَطغَوا إِنَّهُ بِما تَعمَلونَ بَصیرٌ ‎*‏ وَلا تَرکَنوا إِلَى الَّذینَ ظَلَموا فَتَمَسَّکُمُ النّارُ وَما لَکُم مِن دونِ اللَّهِ مِن أَولیاءَ ثُمَّ لا تُنصَرونَ»
پس [ای پیامبر!] همان‌گونه که مأمور شده‌ای، استوار باش و [نیز] هر کس که با تو، به سوی خدا آمده است، [استوار باشد،] و سرکشی نکنید که او به آنچه می‌کنید، بینا است. و به ظالمان [به آیات خدا، پیامبر و مردم مؤمن] تمایل و تکیه نکنید که آتشِ [عذاب] شما را فرامی‌گیرد. و [در این صورت] برای شما در برابر خداوند، هیچ دوست و سرپرستی نیست، پس [از هیچ ناحیه‌ای] مورد کمک قرار نخواهید گرفت. (سوره هود ، آیات ۱۱۲ و ۱۱۳)

مَا بَالُکُمْ قَدْ رَکَنْتُمْ إِلَی الدُّنْیَا وَ رَضِیتُمْ بِالضَّیْمِ وَ فَرَّطْتُمْ فِیمَا فِیهِ عِزُّکُمْ وَ سَعَادَتُکُمْ وَ قُوَّتُکُمْ عَلَی مَنْ بَغَی عَلَیْکُمْ؛ لَا مِنْ رَبِّکُمْ تَسْتَحْیُونَ وَ لَا لِأَنْفُسِکُمْ تَنْظُرُونَ وَ أَنْتُمْ فِی کُلِّ یَوْمٍ تُضَامُونَ وَ لَا تَنْتَبِهُونَ مِنْ رَقْدَتِکُمْ وَ لَا تَنْقَضِی فَتْرَتُکُمْ أَ مَا تَرَوْنَ إِلَی دِینِکُمْ یَبْلَی وَ أَنْتُمْ فِی غَفْلَة الدُّنْیَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ ذِکْرُهُ وَ لا تَرْکَنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمُ النَّارُ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللهِ مِنْ أَوْلِیاءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ.
چه شده است شما را که به دنیا دل بسته‌اید و به خواری و ستم تن داده‌اید و در آنچه عزّت، سعادت و قدرت شما در برابر کسانی است که بر شما ستم و سرکشی کرده‌اند، کوتاهی می‌کنید؟
نه از پروردگارتان شرم می‌کنید و نه به فکر خودتان هستید. هر روز بر شما ستم می‌شود، اما از خواب غفلت بیدار نمی‌شوید و سستی و بی‌حالی شما پایان نمی‌یابد. آیا نمی‌بینید که دینتان رو به فرسودگی است، در حالی که شما در غفلتِ دنیا به سر می‌برید؟ در حالی که خداوند فرموده است: «به ظالمان تکیه و تمایل نکنید، که آتش شما را فرا خواهد گرفت؛ و جز خدا هیچ سرپرستی نخواهید داشت و آن‌گاه یاری نخواهید شد.»  (تفسیر فرات الکوفی، ص: 368)

«هُوَ الرَّجُلُ مِنْ شِیعَتِنا یَعُولُ عَلَى هؤُلاءِ الْجائِرینَ.»
مقصود، کسی از شیعیان ما است که زندگی و روزی خود را به حاکمان جور وابسته کرده است. (بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج‏72، ص: 374)