هو حسن بن علی الساوجی  ، الاصفهانی  ، کان یتلقبُ فی شعره بجفاکش  ، ثم تلقب بسوزی  .من مشاهیر شعراء ایران  ، وله (دیوان شعر)  ، وکان منشئاً حسن الخط  . أصله من ساوة  ، نشأ باصفهان وبها اشتغل بالکتابه فی مدرسة هارون ولایت  .

توفی باصفهان سنة 1014 هـ  ، وقیل سنة 1002 هـ  .

من شعره :

سوزى چه مرگ میطلبى از خدا که نیست***آسودگى نصیب تو در زیر خاک هم

المراجع :

الذریعة ج 9 قسم2 ص476 وص477  ، ریحانة الأدب (فارسی)  ، 3/95  ، روز روشن (فارسی) ص374 وفیه اسمه  : حسین علی  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص 280  .