هو رحم علی خان بن بهره مند خان بن بردل خان الفرخ آبادی  ، الهندی  ، المشتهر فی شعره بایمان  .من علماء وشعراء الهند  ، وکان یسکن مدینة فرخ آباد  .له (دیوان شعر)  ، وتذکرة شعراء سماه (منتخب اللطائف)  .توفی 1226 هـ  .

من شعره  :

در دست زلف یار فتاده است کار ما***جز اضطراب نیست دگر اختیار ما

تاثیر بخت تیره پس از مرگ هم نرفت***جز دود نیست شعله شمع مزار ما

المراجع  :

الذریعة ج9 قسم1 ص115  . هدیة العارفین ج1 ص366  . ریحانة الأدب (فارسی) ج1 ص211 وص212  . فرهنگ سخنوران (فارسی) ص72  .