اسعد الحق

هو السید أسعد الحق حسین الیزدی  ، المشتهر فی شعره بنصیبی  .من السادة النوربخشیة المعروفین  ، وأحد شعراء القرن العاشر الهجری فی ایران  ، وله (دیوان شعر)  .سکن مدة فی شیراز  ، ثم عاد إلى یزد  .تتلمذ على جلال الدین الدوانی  .

توفی سنة 914 هـ  .

من شعره  :

گفتم که بوسه اى به نصیبى نمیدهى***خندید زیر لب که چه گوئیم یانصیب

تا کس ظن نبرد کو به شبم همنفس است***روز در رهگذرش بینم وگویم چه کس است

وقت رفتن دست چون بر طرف دامن مى زند***دامنى باشد که او بر آتش من مى زند

زنده در عشق چسان بود نصیبى مجنون***عشق آنروز مگر اینهمه دشوار نبود

المراجع  :

الذریعة ج 9 قسم 4 ص1197  ، ریحانة الأدب (فارسی) 6/184  ، لغت نامه دهخدا (فارسی) 48/562  ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص604  .