الشیخ شطاح

هو الشیخ أبو محمد روزبهان بن أبی نصر الشیرازی  ، البقلی  ، الفسوی  ، وقیل النسوی  ، المعروف بالشیخ شطاح  .من علماء ومتصوفة ایران فی القرن السابع الهجری  ، وکان مفسراً  ، عارفاً  ، أدیباً  ، شاعراً  ، مؤلفا  .سافر الى العراق والشام والحجاز  .

توفی فی النصف من المحرم بشیراز 606 هـ  .

له (دیوان شعر)  ، و(عرائس البیان)  ، و(لطائف)  ، و(مشرب الأرواح)  ، و(البیان فی تفسیر القرآن)  ، و(الأنوار فی کشف الأسرار)  .

من شعره  :

در این زمانه منم قائد صراط الله***زحد خاور تا آستانه اقصى

روندگان معارف مرا کجا بینند***که هست منزل جانم بماوراى ورا

وله أیضاً  :

آنچه ندیدست دو چشم زمان***وآنچه بنشنید دو گوش زمین

در گل ما رنگ نمود است آن***خیز وبیا در گل ما آن ببین

المراجع  :

الذریعة ج9 قسم2 ص390 وج14 ص189 وج15 ص216 وص242 وج17 ص49 وج18 ص28  . شدالازار ص243 - ص247  . هدیة العارفین ج1 ص371  . معجم المؤلفین ج4 ص175 وص176  . ریحانة الأدب (فارسی) ج3 ص324  . نفحات الانس (فارسی) ص261 - ص263  . روز روشن (فارسی) ص421  . لغت نامه دهخدا (فارسی) ج26 ص134  . فرهنگ معین (فارسی) ج5 ص622  .