هو شوقی الیزدی ، الهروی .من شعراء یزد المعروفین ، وله (دیوان شعر) .توفی سنة 963 هـ .
ومن شعره :
ندا ند عاشق بیدل قناعت***فزاید حرص أو ساعت بساعت
دودم نبود بیک مطلوبش آرام***بهر دم در طلب برتر نهد کام
چو یا بد بوى گل خواهد که بیند***چوبیند روى گل خواهد که چیند
وله أیضا :
شوقى غم عشق دلستان داری***گرپیر شدی غم جوانی داری
شمشیر کشیده قصد جانها دارد***خود را برسان تونیز جانى دارى
وله أیضاً :
شوقی غم دوست رابعا لم ندهى***باهر که نه اوست شرح این غم ندهى
مرغ غم او بحیله شد با ما رام***زنهار که مرغ رام را رم ندهى
المراجع :
الذریعة ج 9 قسم 2 ص 550 ، ریحانة الأدب (فارسی) 3/262 ، فرهنگ سخنوران (فارسی) ص316 . هفت اقلیم (فارسی) 1/156 و157 .