عرشی

هو طهماسب قلی بیگ تکلو بن میر میران کاکلتاش التبریزی  ، الیزدی  ، المشتهر فی شعره بعرشی  .شاعر ایرانی  ، وله (دیوان شعر)  .کان من أرکان الدولة الصفویة فی القرن العاشر الهجری  ، أو فی القرن الحادی عشر الهجری  .کان معاصراً للسلطان سلیمان الصفوی  ، وقیل کان من أعیان بلاط السلطان طهماسب الصفوی  .

من شعره  :

گر چه صید دل من قابل پیکان تو نیست***میکنم شکر که این غمزه بفرمان تو نیست

وله أیضاً  :

پوشم زبیم روشنى دیده بى تو چشم***باد صبا زکوى تو چون آورد غبار

وله أیضاً  :

خوش آن کسى که اگر نایدش زیار پیام***دهد قرار که بر قاصد اعتماد نکرد

وله أیضاً  :

بتحریک صبا گه نقاب نقاب رخ شود مویت***کند مقصود خود حاصل زدلها حسرت رویت

وله أیضاً  :

مرا چو دید نهان کرد تیغ خونین را***ببرد از سر این کشته شمع بالین را

المراجع  :

الذریعة ج9 قسم 3 ص710 وص711  . ریحانة الأدب (فارسی) ج4 ص122  . لغت نامه دهخدا (فارسی) ج34 ص162  . تذکره نصر آبادى (فارسی) ص266 وص267  . فرهنگ سخنوران (فارسی)ص387  .